Udar cieplny u psa – objawy, pierwsza pomoc i zapobieganie przegrzaniu

Udar słoneczny u psa – dlaczego Twój pupil jest szczególnie narażony na przegrzanie? #

Nie bez powodu pies w gorące dni instynktownie szuka cienia i ogranicza swoją aktywność. Zwierzę – w przeciwieństwie do Ciebie – nie potrafi skutecznie schłodzić się przez pocenie. Dlatego wysoka temperatura jest dla jego organizmu sporym zagrożeniem. 

Gruczoły potowe u psa znajdują się głównie na opuszkach łap i mają niewielkie znaczenie w regulacji temperatury ciała. Podstawowym mechanizmem oddawania ciepła u czworonoga jest dyszenie. Dzięki szybkiemu przepływowi powietrza przez drogi oddechowe dochodzi do odparowywania wody z błon śluzowych, co pozwala obniżyć temperaturę ciała psa. Gdy jednak powietrze jest bardzo gorące lub wilgotne, ten mechanizm przestaje być wystarczający. Jeżeli organizm nie jest w stanie odprowadzić nadmiaru ciepła, pies się przegrzewa, co może skutkować udarem cieplnym. Szczególnie narażone są:

• szczenięta i starsze psy,
• zwierzęta z nadwagą i cierpiące na choroby serca lub układu oddechowego,
• rasy brachycefaliczne, czyli ze spłaszczonym pyszczkiem i czaszką (np. mopsy, buldogi francuskie czy boksery).

Jak chronić psa przed upałem podczas codziennych spacerów?  #

Aby ochronić psa przed udarem cieplnym, wystarczy dostosować codzienną opiekę nad pupilem do warunków pogodowych. Warto też czujnie obserwować, jak zachowuje się Twój czworonożny przyjaciel, kiedy na zewnątrz jest naprawdę gorąco.

Latem rozgrzany asfalt, beton czy kostka brukowa mogą osiągać temperaturę znacznie wyższą niż powietrze. Najlepiej spacery w upalne dni planować wcześnie rano lub późnym wieczorem, gdy temperatura jest o wiele niższa. Jeśli wychodzicie w ciągu dnia, wybieraj zacienione trasy. Gdy zauważysz, że podczas aktywności pies wyraźnie zwalnia, intensywnie dyszy lub nie chce iść dalej, pozwól mu odpocząć. Jego organizm wysyła w ten sposób sygnał, że potrzebuje schłodzenia. 

Należy również pamiętać, że zbyt ciasny kaganiec może psu utrudniać dyszenie i ograniczać jego naturalny mechanizm chłodzenia. Jeżeli Twój pupil musi go nosić, powinien mieć możliwość swobodnego otwierania pyska. Podczas upałów bardzo ważny jest też stały dostęp do świeżej wody. W gorące dni zapotrzebowanie psa na płyny znacząco wzrasta i może wynosić około 100 ml na kilogram masy ciała na dobę. Dlatego na spacer warto zabrać butelkę z poidełkiem lub składaną miskę oraz wodę w butelce, aby pupil mógł się napić.

Pupil w zaparkowanym samochodzie – dlaczego to prosta droga do udaru cieplnego u psa? #

Jedną z najczęstszych przyczyn udaru cieplnego u psa jest pozostawienie go w zaparkowanym samochodzie. Nawet krótki postój w gorącu może okazać się niebezpieczny. Przy temperaturze powietrza powyżej 30°C wnętrze auta nagrzewa się w mgnieniu oka do ponad 50°C. 

Przed przegrzaniem nie chronią ani lekko uchylone szyby, ani zaparkowanie samochodu w cieniu. Powietrze wewnątrz auta nadal szybko staje się gorące, a cień w ciągu dnia zmienia swoje położenie. Przebywanie zaledwie kilkanaście minut w takich warunkach potrafi zagrozić życiu zwierzęcia. W skrajnych przypadkach może dojść do obrzęku mózgu z zatrzymaniem akcji serca i oddechu.

Objawy udaru cieplnego u psa #

Udar cieplny u psa można szybko rozpoznać. Początkowo zwierzę intensywnie dyszy, staje się niespokojne i zaczyna się obficie ślinić. Może również wyciągać szyję, aby ułatwić sobie oddychanie. Inne charakterystyczne objawy dla przegrzania i udaru to np.:

• ciemnoczerwone lub sine błony śluzowe i język,
• suche błony śluzowe świadczące o odwodnieniu,
• chwiejny chód i problemy z utrzymaniem równowagi,
• osłabienie.

Jeżeli pupil dyszy podczas upału znacznie mocniej niż zwykle, przestaje reagować na otoczenie, przewraca się lub traci przytomność, może być konieczna nagła pomoc dla psa. W takim przypadku należy jak najszybciej udać się do najbliższej placówki opieki weterynaryjnej.

Pierwsza pomoc dla psa z podejrzeniem udaru cieplnego #

Jeżeli podejrzewasz udar cieplny u psa, liczy się każda minuta. Pierwszym krokiem jest przeniesienie zwierzęcia do chłodnego, zacienionego miejsca oraz zapewnienie mu swobodnego przepływu powietrza. Warto również zmierzyć temperaturę ciała psa, wprowadzając termometr do odbytu. Pomiar nie powinien przekraczać 39,5°C. Informacja o uzyskanym wyniku będzie pomocna dla lekarza weterynarii podczas oceny stanu zdrowia pupila.

Kolejny krok to próba schłodzenia psa. Najskuteczniejszym sposobem jest polewanie sierści chłodną wodą (najlepiej poniżej 18°C). Wykorzystaj do tego np. prysznic, wąż ogrodowy (najpierw spuść z niego nagrzaną wodę), wannę lub wiadro. U młodszych, zdrowych psów dopuszczalne jest też całkowite zanurzenie w zimnej wodzie – pod warunkiem że da się to zrobić bezpiecznie, bez zanurzania głowy zwierzęcia.

Pamiętaj, że przy schładzaniu nie należy owijać psa mokrymi ręcznikami. Po krótkim czasie materiał nagrzewa się do temperatury ciała zwierzęcia, co utrudnia oddawanie ciepła. Znacznie lepiej regularnie zwilżać sierść – np. przykładając chłodne okłady w okolice pach i pachwin. Możesz również użyć wentylatora lub klimatyzacji, aby wokół pupila swobodnie krążyło powietrze. Jeżeli pies jest przytomny i samodzielnie połyka, spróbuj podawać mu do picia niewielkie ilości letniej wody.

Podczas udaru cieplnego może dojść do poważnych powikłań, które nie muszą być od razu widoczne. Objawy czasem pojawiają się nawet kilka godzin po przegrzaniu psa, dlatego warto umówić się na wizytę do weterynarza, aby sprawdzić, czy wszystko jest w porządku. W czasie transportu należy utrzymywać chłodną temperaturę w samochodzie, korzystając z klimatyzacji lub uchylonych okien. Można też kontynuować delikatne schładzanie psa poprzez zwilżanie jego sierści wodą – np. z pomocą butelki z rozpylaczem.

Udar cieplny u psa to stan bezpośrednio zagrażający życiu, dlatego Twoja szybka reakcja ma ogromne znaczenie. Dzięki odpowiedniej profilaktyce i czujności możesz skutecznie chronić swojego pupila przed niebezpiecznymi skutkami wysokiej temperatury.